BEZWARUNKOWA NIEOGRANICZONOŚĆ

Wykazać nieuniknioną względność naszej myśli można także, według Spencera, na podstawie analizy natury ludzkiego rozumu. Może on poznawać jedynie rzeczy ograniczone i warunkowo ograniczone. „Bezwarunkowa nie- ograniczoność czyli «Nieskończoność» i bezwarunkowa ograniczoność czyli «Absolut» nie mogą w sposób dodatni być odtworzonemi przez naszą umysłowość”. Ludzie nie mogą pojąć ani «całości» bezwzględnej, tj. tak wielkiej, iż nie sposób uznać jej za względną część innej jeszcze większej całości, ani też pojąć bezwzględnej «części», czyli tak małej, że ludzie nie są w stanie przed­stawić jej sobie w postaci względnej całości, podzielonej na cząstki jeszcze mniejsze. Według Spencera umysł ludzki nie potrafi także dodatnio przedstawić sobie, urzeczywistnić lub odtworzyć całości nieskończonej, gdyż to mogłoby być uczynione tylko przez nieskończone dodawanie w myśli całości skończo­nych. Realizacja zaś tego wymaga nieskończonego czasu. Również z tego sa­mego powodu niemożliwe jest przyjęcie zasady nieskończonej podzielnością części. Zdaniem Spencera jedynie warunkowa ograniczoność może stanowić przedmiot ludzkiego poznania i myślenia. „Myśleć jest to warunkować; wa­runkowa zaś ograniczoność jest zasadniczem prawem możliwości myśle­nia”. Myśl nie może przekraczać świadomości. Z kolei świadomość jest możliwa tylko w granicach wzajemnego przeciwstawiania sobie przedmiotu i podmiotu myśli.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply