DROGA ROZWOJU

images

Droga rozwoju jego myśli natomiast, podobna jest do drogi rozwoju myśli B. Pascala. Ten ostatni pisał: „Trzeba być geometrą, pirronistą i pokornym chrześcijani­nem”. To znaczy: trzeba stawiać wiedzy wysokie wymagania, przekonać się, że nie może ona im sprostać, po czym zwrócić się w kierunku wiaiy. Wysokie wymagania stawiane wiedzy przez Roty’ego widoczne są w przeprowadzonej przez niego analizie fundamentalizmu epistemologicznego, pirronizm, czy też sceptycyzm w jego krytyce, natomiast wiara w boga zostaje zastąpiona przez wiarę w człowieka – ironistkę żyjącą w bliskim ideału liberalnym społeczeństwie. Rorty, analizując kolejne odmiany fundamentalizmu epistemoloficznego – akceptuje wypracowane w jego ramach, wygórowane kryteria wiedzy, to zaś prowadzi do odrzucenia klasycznej koncepcji prawdy oraz wspierającej się na niej idei racjonalności, jako niespełniających tych kryteriów. Sąd, który okre­ślamy mianem prawdziwy, w kontekście krytyki Rorty’ego nie odzwierciedla żadnej pozajęzykowej rzeczywistości. Odrzucona tu zatem zostaje podstawowa wartość, ze względu na którą konstytuuje się tradycyjnie pojmowane poznanie teoretyczne. Czy, mówiąc dokładniej, odrzucone zostają jego dotychczasowy cel oraz kryteria. Co więcej, cel poznania teoretycznego – zgodnie zresztą z zamysłem autora – nie zostaje wyznaczony żadną jednoznaczną wartością. Rorty określa opisywaną tu działalność poznawczą dość enigmatycznie – jako praktykę „chaotycznego poszukiwania szczęścia, jak najlepiej możemy”„dla pragmatystów [pisze on] nie ma ostrej granicy między naukami przyrodniczymi a naukami społecznymi, tak jak nie ma jej między naukami społecznymi i poli­tyką ani też między polityką filozofią i literaturą.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply