KULTURA EUROPEJSKA

Taka teza pojawia się w zakończeniu L’Etre et le Neant: „Jeśli byt-w- sobie i byt-dla-siebie są dwiema modalnościami bytu, to czy w samym pojęciu bytu nie tkwi wewnętrzna sprzeczność i czy rozumienie bytu nie rozpada się na dwie całkowicie odrębne części z tej racji, że zakres pojęcia bytu obejmuje dwa zbiory całkowicie heterogeniczne? Istotnie, co ma wspólnego byt, który jest tym, czym jest, z bytem, który jest tym, czym nie jest i nie jest tym, czym jest?” Tak tą sytuację opisuje K. Pomian we Wstępie do Filozofii egzysten­cjalnej: redukcja człowieka w autentycznym sensie słowa do egzystencji siebie samą transcendującej i bytu do samotożsamości sprawia, że filozofia egzysten­cjalna w swoich ostatecznych rezultatach nie daje rozumienia człowieka ani tego, co wobec niego transcendentne – przedstawia jedynie ich nieredukowalną opozycję. Kultura europejska zaliczana jest w poczet kultur heterogenicznych, czy też inaczej mówiąc pluralistycznych. Kultury takie jak zauważa prof. A. Zachariasz charakteryzują się wielością dziedzin, w których realizuje się działalność ich członków. Co więcej, dziedziny te, do których zalicza się: mit, sztukę, poznanie teoretyczne, religię, moralność i etykę nastawione są na realizację autonomicz­nych, a często nawet wzajemnie sprzecznych wartości. Konsekwencją realiza­cji odmiennych wartości w poszczególnych dziedzinach kultury, jest ukształto­wanie się w każdej z nich, specyficznego, właściwego tylko dla niej, sposobu pojęciowego ujmowania rzeczywistości. Właściwe dla danej dziedziny warto­ści, oraz pojęciowe ujmowanie świata wyznaczają zatem, nie tylko linię demar- kacyjną między poszczególnymi dziedzinami kultury, stanowią one także pod­stawę ich istotowego określenia.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply