O BYCIE PRAWDZIWYM

Według Spencera u podstaw wszelkich rozważań metafizycznych leży po­jęcie «rzeczywistość». Wiele nieporozumień spowodowało w filozofii przeciw­stawienie pozornego bytu zjawiskowego, czyli fenomenów, jedynego jaki czło­wiek jest w stanie poznać, bytowi noumenalnemu, o którym sądzi się, że gdyby można było go poznać, to byłby on bardziej prawdziwym niż pierwszy. Zwią­zane jest to ze znaczeniem, jakie ludzie nadają słowu «rzeczywistość». Prze­ciętny człowiek, oglądając jakiś przedmiot,, traktuje go jako coś istniejącego na zewnętrz niego, rzeczywistego. Wyobraża on sobie, że wiadomości jego rozcią­gają się do tego miejsca, w którym znajduje się oglądany obiekt. Nie rozróżnia on pozoru od rzeczywistości. Z kolei metafizyk jest przekonany, iż świadomość ludzka nie może ogarnąć samej rzeczywistości, lecz jedynie jej pozory.Zdaniem Spencera ludzie nieprawidłowo pojmują czym jest otaczający świat materialny. Jest on utożsamiany z przedmiotami i zjawiskami znajdują­cymi się na zewnątrz człowieka. Tymczasem przez rzeczywistość trzeba rozu­mieć trwanie czegoś w ludzkiej świadomości. Różnica pomiędzy przedmiotem a jego obrazem w świadomości polega na tym, iż jego wizja w umyśle ludzkim zawsze może być z niego usunięta, natomiast obrazu rzeczy widzianej człowiek nie jest w stanie pozbyć się tak długo, jak długo jest ona postrzegana.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply