PRÓBY OKREŚLENIA FILOZOFII

Zagadnienia teoriopoznawcze wyznaczają także pojmowanie filozofii w wieku XX. Co więcej, na skutek postawienia apodyktyczności nauk szcze­gółowych pod znakiem zapytania, dokonuje się tu w pewnym wymiarze powrót do czasów i problemów Kartezjusza. Przykładem może być fenomenologia E. Husserla, która miała być metodą umożliwiającą uprawomocnienia istnieją­cych oraz powołanie nowych dziedzin wiedzy. Podkreślając podstawową rolę zagadnień teoriopoznawczych dla określenia filozofii jako pełnoprawnej dzie­dziny kultury Husserl pisał: „Od swoich pierwszych początków filozofia preten­dowała do tego aby być ścisłą nauką i to nauką która czyniła by zadość najwyż­szym potrzebom teoretycznym” i dalej: „taka, w pełni świadoma wola zbudowa­nia ścisłej nauki przenika sokratejsko-platoński przewrót w filozofii, a zwłaszcza przewrót kartezjański, impuls ten odnawia się z najbardziej radykalną mocą w krytyce rozumu Kanta i przenika myśl Fichtego”.Wspomniane powyżej próby określenia filozofii, jako dziedziny kultury łą­czą idee racjonalizmu i absolutyzmu poznawczego. Konsekwencją tych stano­wisk jest jednak nie tylko pozytywne określenie pojęcia filozofii. Do ich konse­kwencji należy także odrzucenie wszelkiej myśli pretendującej do miana filozo­fii, jeśli tylko zawodzi ona nadzieję na osiągnięcie absolutnych podstaw pozna­nia. Systemy niespełniające wymogów racjonalizmu i absolutyzmu poznawcze­go deprecjonowane są jako myśl filozoficzna.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply