UJAWNIENIE RODZAJU

Zarazem przez ujawnienie tego rodzaju istotowej odmienności potwierdzo­na zostanie częściowo teza, że przedmiotem Ingardenowskiej ontologii egzy­stencjalnej są jedynie – właśnie istotowo od siebie różne – określone sposoby istnienia, nie zaś istnienie samo, rozpadające się niejako na swe poszczególne modi. W rezultacie, istnienie takie nie może być pojęte jako pewien fenomen egzystencjalny i z tej przyczyny nie jest dostępne refleksji fenomenologicznej. Wynika z tego, że dla fenomenologa nie ma fenomenu istnienia jako takiego (podobnie jak nicości), lecz dostępne są dla niego jedynie (jeśli w ogóle) okre­ślone fenomeny egzystencjalne — realność, absolutność, idealność i czysta in- tencjonalność, których specyfikę należy ujawnić.Drugi sposób ujawnienia tej specyfiki jest znaczenie bardziej skompliko­wany, ale i filozoficznie wartościowszy. Chodzi w nim przede wszystkim rozjaśnienie danego sposobu istnienia przez odwołanie się tym razem do sa­mych przedmiotów, którym on przysługuje – w szczególności zaś ich materii formy. Stąd też, o ile wcześniej analizy dotyczyły konstytucji egzystencjalnej, tak teraz ma ona charakter materialno-formalny. Należy bowiem pokazać, w jaki sposób odmienność formalna i materialna przedmiotu determinuje jego odmienność egzystencjalną. „Nie jest tak — pisze Ingarden — żeby coś, co jest w dowolny sposób uformowane i materialnie uposażone, mogło istnieć w spo­sób dowolny. (…)

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply