WARUNEK UJĘCIA

Ujęcie bytu jest wszechogarniające. Jest tak pomimo nieskończoności naszej ignorancji. Byt jednak został zdefiniowany nie poprzez odpowiedzi, któ­rych już udzieliliśmy, ale poprzez czyste pragnienie poznania, które wyraża samo siebie w pytaniach, jakie zadajemy.Ponieważ ujęcie to obejmuje wszystko, co istnieje, nie jest, jako pojęcie, abs­trakcyjne, ale konkretne. Ono przecież nie abstrahuje od niczego, co istnieje, nie popada w esencjalizm. Czyste pragnienie poznania zmierza do wszystkiego. Byt jako ujęcie transcendentalne jest pojęciem nie tylko z jak najbardziej wszystko- ogamiającą denotacją ale także ze wszystko-ogamiającą konotacją. Ale wszystko- ogamiająca konotacja oznacza to, co może być poznane o przedmiocie, oznacza konkret w całej jego konkretności. Dlatego byt i konkret są tożsame. Jednak pomimo że to pojęcie jest konkretne, jest zarazem analogiczne, ale analogiczne w zmodyfikowanym sensie. Lonergan pisze: „Można jednak zauważyć, że to, co dosyć często uważa się za analogię bytu, jest precyzyjnie tym, co mamy na myśli kiedy mówimy, że ujęcie bytu podbudowuje, przenika i przekracza inne treści”.Transcendentalne ujęcie bytu jest warunkiem możliwości innych pojęć i całe­go poznania, ponieważ funduje i przenika wszystkie poznawcze treści. Jest wszechobejmujące, zarówno to, co realne, samoistne, jak i to, co idealne, inten­cjonalne. Jest wszechprzenikające, całkowicie uniwersalne, a zarazem całkowicie konkretne.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply