WSZYSTKO CO ZNAMY

Wszystko cokolwiek znamy, zarówno w dziedzinie ducha jak i materii, jest nam znane jako coś szczególnego, wielorakiego, różniącego się, zjawiskowego. Wiedza ludzka nie może być niczym więcej, jak tylko wiedzą o względnych przejawach pewnego istnienia. „Najwyższą zaś mądro­ścią naszą będzie uznanie, iż najgłębsza treść tego istnienia leży poza obrę­bem filozofii, albo mówiąc słowami św. Augustyna: «cognoscendo ignorari et ignorando cognosci»”.Według Spencera analiza świadomości, niezależnie od tego w jaki sposób się ona ujawnia, pozwala wyróżnić następujące jej cechy. Po pierwsze świado­mość wymaga odróżnienia jednego przedmiotu od drugiego. Aby być świado­mym, człowiek musi być świadomym czegoś. Owo zaś coś może być poznawa­ne jako takie, jedynie w odróżnieniu od czegoś, co nim nie jest. Odróżnienie z kolei jest z konieczności ograniczeniem. Skoro bowiem jeden przedmiot ma być odróżnionym od drugiego, to musi posiadać pewną postać bytu, której nie ma drugi, albo też musi on nie mieć jakiejś postaci, którą drugi z nich posiada. Jest więc oczywiste, iż «Nieskończoność» nie może być odróżnioną jako taka, od «Skończoności» przez wskazanie braku jakiejś cechy, którą «Skończoność» posiada, gdyż brak taki byłby ograniczeniem.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply